தீபாவளியை முன்னிட்டு…

கடந்த 2, 3 வருடங்களாகவே தீபாவளி-க்காக மதுரை செல்வதை நிறுத்தி விட்டோம். பாலாஜி-க்கு கூட்டம் மற்றும் சத்தம் என்றாலே அலர்ஜி என்பதே காரணம். தீபாவளி அன்று மதுரை-ஐ விட பெங்களூர், IT கம்பெனி-யில் வேலை பார்க்கும் அனைவரும் அவரவர் சொந்த ஊர்களுக்கு போய் விடுவதினால், சற்று அமைதியாக இருக்கும். சென்ற வருடம் “லெபக்ஷி” எனும் ஊருக்கு போய் வந்தோம். அதற்கு முந்தைய வருடம் “ஒகனேக்கல்” சென்று வந்தோம். அதே போல் இந்த வருடமும் எங்காவது செல்ல வேண்டும் என நினைத்து “எங்கு” என யோசிக்கையில் (இப்படி யோசிக்கும் சமயம், பாலாஜி பிளான் என்கிற பெயரில் உலகத்தையே சுற்றிக் காண்பித்து விடுவார் -திறமைசாலி) “மைசூர் Zoo ” என முடிவானது.

நான் ஏற்கனவே ஒரு முறை அங்கு சென்று வந்துவிட்டதினால் எவ்வளவு பெரிய Zoo, எவ்வளவு நேரம் ஆகும் என்று தெரிந்திருந்தது. ஆகவே காலை 10 மணிக்கு அங்கு உள்ளே செல்லும் படியாக நேரத்தை கணக்கிட்டு பெங்களூரிலிருந்து கிளம்பினோம். உள்ளே செல்லும் பொழுது சரியாக 10 மணி…

பெங்களூரின் “பன்னார்கட்டா Zoo” வை விட பரப்பளவில்(167 ஏக்கர்) மட்டுமல்லாது அங்கு பாதுகாக்கப்படும் விலங்கினங்களின் வகைகளிலும்(168 வகைகள்) மிகப் பெரியது இந்த மைசூர் Zoo. 1892 -ம் ஆண்டு நிறுவப்பட்டு உலகின் மிகப்பழமையான மிருகக் காட்சி சாலையில் ஒன்றாக விளங்குகின்றது.

உள்ளே செல்லும் பொழுதே நம் பைகளை நன்றாக சோதித்து எந்தவொரு பிளாஸ்டிக் பொருட்களும் இல்லை என தெரிந்த பின்பே அனுமதிக்கின்றனர். ஆதலால் zoo முழுக்க பிளாஸ்டிக் இல்லாத பச்சை பசேல் என்ற சூழல் அனைவரையும் அதிகமாகக் கவர்கிறது. அங்கிருக்கும் ஒவ்வொரு கூண்டும், தினசரி நன்றாக சுத்தம் செய்யப்பட்டு சுத்தமான உணவுகள் அங்கிருக்கும் பிராணிகளுக்கு வழங்கப்படுகிறது. பல அரிதான விலங்குகளை இங்கு மிகவும் கவனமாகப் பாதுகாக்கிறார்கள். அங்கு நான் எடுத்த புகைப்படங்களில் சில…

பறவைகளின் கூண்டுகளை சுத்தப்படுத்தும் துப்புரவு தொழிலாளி

பறவைகளின் கூண்டுகளை சுத்தப்படுத்தும் துப்புரவு தொழிலாளி


குரங்கினங்களில் மிக அரிய வகை குரங்குகளை இங்கே காண முடிகிறது. அதில் எங்களை மிகவும் கவர்ந்தவர் இதோ இவர் தான். அச்சு அசல் மனிதனைப் போலவே இருந்தார்.

IMG_5432copy

IMG_5354copy

இங்கு பெலிக்கன், ஹெரான் மற்றும் painted stork போன்ற பறவைகளுக்காக மிகப் பெரிய கூண்டு ஒன்று அமைக்கப்பட்டிருகிறது. அதில் என்ன விசேஷம் என்றால், நாம் அதன் உள்ளே சென்று அப்பறவைகளை மிக அருகே காணலாம் என்பதே. “சித்தார்த்” மிக விருப்பப்பட்டு ரசித்ததில் இதுவும் ஒன்று.


இவ்வளவையும் கண்டு ரசித்து வெளியில் வர சரியாக 4 மணி நேரம் ஆகியது. இத்தனைக்கும் மழையின் காரணமாக சிலவற்றை தவிர்க்க வேண்டியதாயிற்று.

வெளியில் வந்த பின்பு ஓர் நல்ல ஹோட்டலில் சாப்பிட்டு விட்டு, St. Philomina சர்ச் பார்த்து விட்டு சரியாக 4 மணிக்கு பெங்களூர் கிளம்பினோம். எப்பொழுதும் 3 மணி நேரத்தில் மைசூரிலிருந்து பெங்களூர் போய் விடலாம். ஆனால், மழை-இன் காரணாமாக போக்குவரத்து நெரிசலாகி அன்று 5 மணி நேரம் ஆகியது. இதனால் எனக்கும் பாலாஜிக்கும் தலைவலியே வந்துவிட்டது. காலையில், அனைத்தையும் ரசித்து அடைந்த சந்தோஷத்துடன் வீடு போய் சேர முடியவில்லை. கார் ஓட்டிக்கொண்டிருக்கும் பொழுது, பாலாஜி ஆள்காட்டி விரலை தன் முன்னே நீட்டி வடிவேலு style-ல், “இனிமே மைசூர் ரோட்டுக்கு கார் எடுத்துட்டு வருவே, வருவே” என்று கேட்டுக் கொண்டது தலைவலியின் நடுவிலும் சிரிப்பை வரவழைத்தது. இப்படி போக்குவரத்து நெரிசலில் திடீரென்று எங்களுக்கு ஓர் ஞானோதயம் பிறந்தது, என்னவென்றால் இனி மைசூர் செல்வதெனில் கண்டிப்பாக ரயிலில் பயணம் செய்வது என்று. இதனால் நேரம் மிச்சமாவதுடன், அங்கு ஊர் சுற்றிய சந்தோஷம் குறைந்தது 2 நாட்களுக்காவது நீடிக்கும்.


இத்தனைக்கும் நடுவிலும் மனதில் சிறிது சந்தோஷம், ஏனென்றால், இந்த போக்குவரத்து நெரிசலை வெறுத்தவர்களுள் கண்டிப்பாக 5, 6 பேராவது ரயில் போன்ற “Public Transport” ஐ உபயோகப்படுத்த வேண்டுமென்று எங்களைப் போன்று நினைத்திருப்பார்கள். இது நல்ல விஷயம் தானே…

Advertisements

2 thoughts on “தீபாவளியை முன்னிட்டு…

  1. படங்களுடன் நல்ல பகிர்வு வனிலா. ஆம், சதாப்தியில் சென்று வந்து விடலாம்:).

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s