பெங்களூரின் பீடி சுற்றும் தொழில்

2, 3 மாதங்களுக்கு முன்பு பாலாஜி தன் நண்பருடன் ஏதோ பேசிக் கொண்டிருக்கும் பொழுது, பீடி சுற்றும் தொழிலாளர்களைப் பற்றிய பேச்சு வந்தது. அப்பொழுதிலிருந்து அவர்களைப் பற்றி கொஞ்சம் அதிகமாக தெரிந்து கொள்ள வேண்டுமென்ற ஆவல் வந்தது. அதன் விளைவே இக்கட்டுரை…

ஓர் சனிக்கிழமையை தேர்ந்தெடுத்து, பாலாஜி-இன் நண்பருடன் அத்தொழிலைச் செய்யும் குடும்பங்கள் வசிக்கும் பகுதிக்குச் சென்றோம். அது மைசூர் ரோடு அருகில் இருக்கும் கோரிபாள்யா எனும் இடம். பெங்களூர் என்றவுடன் அனைவருக்கும் நினைவுக்கு வருவது பல அடுக்கு மாடிகளைக் கொண்ட சாப்ட்வேர் நிறுவனங்களும், “இந்தியாவின் Silicon Valley” என்ற பெயரும் தான். மேலும் இந்தியாவின் வளர்ச்சி நன்கு சென்றடைந்த நகரம் என்ற கருத்தும் அனைவருக்கும் இருக்கும். நம் நாட்டின் வளர்ச்சி குறைந்த பட்ச மக்களையே சென்றடைந்திருக்கிறது என்பதை இந்த மக்களின் வாழ்க்கை முறை சந்தேகத்திற்கின்றி நிரூபிக்கின்றது.

சிகரெட் என்பது மேல்மட்டத்தில் உள்ளவர்களுக்கென்று ஆகிவிட்ட நிலையில், கட்டிடத் தொழிலாளிகளும், சாக்கடையை தூர்வாரும் பணியில் இருப்பவர்களும் பீடியை வாங்கித்தான் பயன்படுத்துகிறார்கள். வாழ்க்கையின் பிரச்சனைகளிலிருந்து சற்று நேரம் விடுபட இவர்களுக்கு பீடி உற்ற துணையாக இருக்கிறதென்று நம்புகின்றனர்.

பல வருடங்களுக்கு முன்பு சுடுகாடாக இருந்த இடம் இப்பொழுது இவர்களின் வீடுகளாக உருமாறி இருக்கின்றன. இங்கு வசிக்கும் மக்களில் பெரும்பாலானோர் “கோலார்” மற்றும் “குனிகல்” பகுதியில் இருந்து வந்தவர்களே. இப்பகுதியில் இருக்கும் சுமார் 700 குடும்பங்கள் இந்த பீடி சுற்றும் தொழிலில் ஈடுபட்டு வருகின்றனர். மிகவும் குறுகிய பாதைகளுடைய தெருக்களில் வசிக்கும் இவர்களுள் 30 – 40% பேர் பொது கழிப்பறையையே பயன்படுத்துகின்றனர்.

குறுகலான தெருவில் நின்று போஸ் கொடுக்கும் அப்பகுதியை சேர்ந்த சிறுவன்...

குறுகலான தெருவில் நின்று போஸ் கொடுக்கும் அப்பகுதியை சேர்ந்த சிறுவன்…

இவர்களின் பீடி சுற்றும் தொழில் பற்றி சில தகவல்கள்.
இத்தொழில் செய்பவர்கள் இதற்கு தேவையான பீடி சுற்றும் இலையையும்(டெண்டு இலை), புகையிலையையும் பீடி கம்பெனி-களிலிருந்து கொண்டு வருகின்றனர். 1 கிலோ பீடி சுற்றும் இலைக்கு 1800 முதல் 2000 பீடிகள் வரை சுற்றித் தர வேண்டும் கம்பனிகளுக்கு. பீடிகளின் எண்ணிக்கை குறைவாக இருந்தால் அதற்கு ஏற்றாற்போல் இவர்களுக்கு கிடைக்கும் கூலியை குறைத்து விடுகின்றனர் கம்பெனிக்காரர்.

டெண்டு இலையை நன்கு தண்ணீரில் ஊற வைத்து பின்பு ஓர் அளவு அச்சை வைத்து வெட்டி எடுத்து அதில் புகையிலையை திணித்து நூல் கொண்டு கட்டி வைக்கின்றனர். பின்பு ஓர் கட்டுக்கு 25 பீடிகள் வீதம் கட்டி கம்பனிகளுக்கு அனுப்புகின்றனர். கம்பெனிகாரர், அதன் மேல் தங்கள் கம்பெனி பெயருள்ள லேபில்-ஐ ஒட்டி அதை சந்தைக்கு அனுப்புகின்றனர்.

அச்சின் அளவில் பீடி இலையை வெட்டுகிறார்....

அச்சின் அளவில் பீடி இலையை வெட்டுகிறார்….

புகையிலையை நிரப்பிய பின் பீடியின் இருமுனையும் அடைக்கப்படுகிறது...

புகையிலையை நிரப்பிய பின் பீடியின் இருமுனையும் அடைக்கப்படுகிறது…


இங்கு ஆண், பெண் என்ற வித்தியாசமின்றி அனைவரும் வேலை செய்கின்றனர். பெண்கள் வீட்டு வேலையுடன் சேர்த்து ஓர் நாளைக்கு 500 – 800 பீடிகளை சுற்றுகின்றனர். ஆண்கள் நாள் ஒன்றுக்கு 1000 பீடிகள் வரை சுற்றுகின்றனர். 1000 பீடி சுற்றினால் அவர்களுக்கு கூலியாக 110 – 120 ருபாய் வரை கிடைக்கிறது. இந்த வேலையை தவிர்த்து அவர்கள் தனியாக இரும்புக் கடைகளிலும், மெக்கானிக் கடைகளிலும் வேலைக்கு செல்கின்றனர்.

இங்கு வசிக்கும் பெண்களில் பலருக்கு 13 – 15 வயதிலேயே கல்யாணம் முடித்து விடுகின்றனர். அவர்களுக்கு 25 வயதாகும் பொழுது 3, 4 குழந்தைகளுக்கு அம்மா ஆகி விடுகிறார்கள். இவர்கள் குழந்தைகள் படிப்பதற்கு அந்த பகுதியிலேயே ஆண்களுக்கு, பெண்களுக்கு எனத் தனித்தனியே பள்ளிகளும் கட்டிக் கொடுத்திருக்கிறது அரசாங்கம். அனால் அப்பள்ளிகளில் 7-ம் வகுப்பு வரை மட்டுமே இருக்கிறது. ஆண் குழந்தைகள் எப்படியும் வேறு பகுதிகளுக்கு சென்று படித்து விடுகின்றனர், ஆனால் பெண் குழந்தைகளின் நிலை?.. பெங்களூரில் வேறு, கடந்த சில மாதங்களாக பள்ளிகளில் படிக்கும் சிறு குழந்தைகளுக்கு நேரும் அவலங்களை அனைவரும் கேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள். அதனாலேயே அவர்களுக்கு சீக்கிரம் கல்யாணம் முடித்து விடுகிறார்கள் போலும். பெண் குழந்தைகளுக்கு கல்வி எவ்வளவு முக்கியம் என்பது, என் உறவினர்கள் எல்லாம் வேண்டாம் என்று சொல்லச் சொல்லக் கேட்காமல் என்னை என் அப்பா படிக்க வைத்த பொழுதும் நான் சரியாக உணரவில்லை தான். ஆனால் இந்த குழந்தைகளையும், அவர்களின் அம்மாக்களையும் பார்க்கும் பொழுதே புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. நன்கு படித்ததினால் மட்டுமே எனக்கு பிடித்த விஷயங்களை என்னால் ஓரளவிற்கு செய்ய முடிகிறது.

கம்ப்யூட்டர் மற்றும் செல்போன் ஆகியவற்றின் தாக்கம் குறைவாக இருப்பதினாலோ என்னவோ குழந்தைகள் தெருக்களில் வந்து மற்ற பிள்ளைகளுடன் விளையாடுகின்றனர்.

சிறுவர்கள் திருடன், போலீஸ் விளையாட்டை விளையாடுகின்றனர்...

சிறுவர்கள் திருடன், போலீஸ் விளையாட்டை விளையாடுகின்றனர்…

அங்கு சென்று விட்டு வந்ததிலிருந்து வாழ்கையே ஸ்தம்பித்து போய்விட்டது போல் மனதில் ஓர் கனம். இத்தனை கஷ்டங்களுக்கு நடுவில் அவர்கள் வாழ்கை சந்தோஷமாக இருக்குமா என்பது நமக்கு சந்தேகம் தான். ஆனால் அவர்கள் சந்தோஷமாகத் தான் அவர்களது வாழ்க்கைப் பயணத்தை தொடர்கிறார்கள். படித்த நாமோ சிறு சிறு அற்ப விஷயங்களுக்காக சண்டையிட்டுக் கொள்கிறோம். நாம் நிறைய கற்றுக்கொள்ள வேண்டித்தான் இருக்கிறது அவர்களிடமிருந்து.

Advertisements

8 thoughts on “பெங்களூரின் பீடி சுற்றும் தொழில்

  1. joevimalraj says:

    A few days before i was going thru an article which said.. Photography should tell a story… But here you have told a story and updated it with necessary photographs… Amazing work Vanila… Keep it going… Congrats.. I feel pity for those innocent kids who dont the cruelty of getting married at these ages of 12-13…

  2. படங்களுடன் அவர்கள் வாழ்க்கை முறையை அறியத் தந்திருப்பது சிறப்பு. உண்மைதான். இந்த ஊரில் 13, 14 வயதில் சிறுமிகளுக்கு மணம் முடிப்பதை நானும் அதிகம் பார்க்கிறேன்:(.

  3. R.Amudha HariHaran says:

    Nice post Vanila :)) Azhagiya Nadaiyum Kooda ..Keep up the good work :))

  4. kamalesh says:

    Nice write up.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s